Kalıp imalatının genel makine imalatına göre işlenmesini zorlaştıran başlıca faktörler şunlardır:
(1) Kalıp malzemelerinin daha yüksek sertliği:
Kalıplar bir tür kalıplama işleme aracıdır, bu nedenle kalıp malzemelerinin sertlik gereksinimleri parçalarınkinden daha yüksektir. Örneğin, soğuk damgalama kalıplarının şekillendirme parçaları genellikle su verilmiş takım çeliğinden veya semente karbürden ve diğer malzemelerden yapılır. Bu nedenle geleneksel kesme işleme yöntemleriyle imalatı nispeten zordur.
(2) Kalıp işleme kalitesi için yüksek gereksinimler:
Kalıpların işleme kalitesi temel olarak kalıp parçalarının boyutsal doğruluğunu, şekil doğruluğunu, konumsal doğruluğunu (topluca işleme doğruluğu olarak anılır) ve yüzey pürüzlülüğünü içerir. Kalıpların işleme doğruluğu, parçaların ve kalıp yapılarının gereksinimlerine göre belirlenir. Genellikle bir kalıbın çalışan kısmının doğruluğu, parçalara göre 2 ila 4 derece daha yüksektir. İmalat toleransı ±0,01mm dahilinde kontrol edilmekte, hatta bazı durumlarda mikron aralığında olması bile istenmektedir. Kalıplama işleminden sonraki yüzeyde herhangi bir kusur olmasına izin verilmez ve çalışma yüzeyinin Ra pürüzlülük değeri 0,8 μm'den azdır.
(3) Karmaşık şekil ve yapı:
Kalıpların çalışma parçalarının şekillerinin çoğu, karmaşık iki boyutlu ve üç boyutlu kavisli yüzeyler, özellikle de düzensiz boşluklardır. Genel olarak kesme işlemi basit geometrik şekillerin işlenmesine uygundur. Bu nedenle karmaşık kavisli yüzeylerin işlenmesinde kullanıldığında işleme zorluğu artar ve doğruluğun garanti edilmesi kolay değildir.
(4) Tek parça üretim:
Genellikle belirli bir parçayı üretmek için yalnızca 1 ila 2 kalıp seti gerekir. Çekiçli dövme kalıpları bile küçük seri üretime aittir. Bu nedenle kalıplar genellikle tek parça halinde üretilmekte ve çoğunlukla geleneksel yöntemlerle işlenmektedir. Üretim döngüsü nispeten uzundur ve ekipman ve araçların yatırım maliyeti nispeten yüksektir.
(1) Kalıp malzemelerinin daha yüksek sertliği:
Kalıplar bir tür kalıplama işleme aracıdır, bu nedenle kalıp malzemelerinin sertlik gereksinimleri parçalarınkinden daha yüksektir. Örneğin, soğuk damgalama kalıplarının şekillendirme parçaları genellikle su verilmiş takım çeliğinden veya semente karbürden ve diğer malzemelerden yapılır. Bu nedenle geleneksel kesme işleme yöntemleriyle imalatı nispeten zordur.
(2) Kalıp işleme kalitesi için yüksek gereksinimler:
Kalıpların işleme kalitesi temel olarak kalıp parçalarının boyutsal doğruluğunu, şekil doğruluğunu, konumsal doğruluğunu (topluca işleme doğruluğu olarak anılır) ve yüzey pürüzlülüğünü içerir. Kalıpların işleme doğruluğu, parçaların ve kalıp yapılarının gereksinimlerine göre belirlenir. Genellikle bir kalıbın çalışan kısmının doğruluğu, parçalara göre 2 ila 4 derece daha yüksektir. İmalat toleransı ±0,01mm dahilinde kontrol edilmekte, hatta bazı durumlarda mikron aralığında olması bile istenmektedir. Kalıplama işleminden sonraki yüzeyde herhangi bir kusur olmasına izin verilmez ve çalışma yüzeyinin Ra pürüzlülük değeri 0,8 μm'den azdır.
(3) Karmaşık şekil ve yapı:
Kalıpların çalışma parçalarının şekillerinin çoğu, karmaşık iki boyutlu ve üç boyutlu kavisli yüzeyler, özellikle de düzensiz boşluklardır. Genel olarak kesme işlemi basit geometrik şekillerin işlenmesine uygundur. Bu nedenle karmaşık kavisli yüzeylerin işlenmesinde kullanıldığında işleme zorluğu artar ve doğruluğun garanti edilmesi kolay değildir.
(4) Tek parça üretim:
Genellikle belirli bir parçayı üretmek için yalnızca 1 ila 2 kalıp seti gerekir. Çekiçli dövme kalıpları bile küçük seri üretime aittir. Bu nedenle kalıplar genellikle tek parça halinde üretilmekte ve çoğunlukla geleneksel yöntemlerle işlenmektedir. Üretim döngüsü nispeten uzundur ve ekipman ve araçların yatırım maliyeti nispeten yüksektir.